Deprecated: Function split() is deprecated in /home/pbrf218564/domains/newkindofpolicy.nl/public_html/config.inc.php on line 20
New Kind of Policy - Adviseur voor functionele beleidsprocessen in de 21e eeuw

Warning: Creating default object from empty value in /home/pbrf218564/domains/newkindofpolicy.nl/public_html/classes/c_News.php on line 85

In Brussel zetelt een sterke bondgenoot van de provincie.

Bron: Lily Jacobs; Europa en de burger die centraal staat. Nijmegen 23-2-2006 Terug

Ik voel me vereerd, vandaag iets te mogen zeggen over: “Europa en de Burger die centraal staat.” Jammer dat de aanleiding hiervoor Ruuds afscheid is, dus focus ik maar snel op zijn bijzondere bijdrage aan het werken in Europa.
Voordat ik de relatie tussen de burger en Europa verder belicht, wil ik iets kwijt over Ruud en Europa; Ruud is een ware ambassadeur voor Europa in Gelderland en van Gelderland in Europa geweest. Zijn bijzondere bijdrage aan ook mijn Europese werkzaamheden maakte Europa tot een prettige maar ook kritische en indringende ervaring.

Graag wil ik u ook nog iets meer vertellen over mijn ervaringen in de Randstad georiënteerde en gedomineerde overheidscultuur. Als een spin in het web heb ik daarin rondgelopen, maar Europa sprak mij meer aan. Misschien dat mijn inhoudelijke oriëntatie of mijn concrete bèta denkwereld daar debet aan is? Wie zal het zeggen? Uit mijn ervaringen heb ik twee stellingen geformuleerd die ik aan de hand van een drietal invalshoeken nader zal onderbouwen.

Europa heeft beter de behoeften van mensen zoals u en ik in beeld dan Den Haag.
Als je niet bestuurt naar behoefte, is er geen behoefte aan bestuur.

Voor dat ik de drie invalshoeken ten tonele voer wil ik nog iets zeggen over het decor.

In de gemeenten moet er geroeid worden met de riemen die je hebt. En dat gebeurt in Europa ook. Weinig bureaucratie en abstractie, vooral creatief zijn en bottum up werken. Goede voelsprieten voor de thema’s die er toe doen zijn natuurlijk een must.

Europa is er sterk van doordrongen, dat de Europeaan leeft in stadjes en dorpen, en dat regio’s er toe doen. Ook de krachtige Nederlandse welvaart wordt verdiend door de 16 miljoen mensen die in 467 gemeenten wonen.
In stadjes en dorpen wordt gewoond, geleefd en gewerkt, er wordt daar verzorgd, opgevoed, geïnvesteerd, leed geleden en feest gevierd en belasting betaald.
Mensen leven hun leven daar waar ze wonen, temidden van hun sociale en fysieke omgeving. Hun actieradius per dag is niet zo groot, en afhankelijk van vervoerssoort en leeftijd, er is dus sprake van leefcirkels waarbinnen mensen aan hun levensbehoefte voldoen. De zorg van de gemeentebesturen gaat daar naar uit.

Europa probeert vijftig jaar van stabiliteit, vrede en economische bloei te verankeren en de Europeanen voor te bereiden op de kennissamenleving van straks (Lissabon doelstellingen).
Het feit dat de afgelopen 30 jaar ons een explosie van kennis is gebracht, die maar door blijft gaan, schreeuwt om aandacht. Communicatietechnologie en globalisering veroorzaken een wereld revolutie. Wereldwijd verspreide technologie kan binnenkort meer dan 6 miljard mensen verbinden met alle kennis, die met vallen en opstaan in miljoenen jaren werd opgebouwd. Hoe gaan we daarmee om, hoe blijven we daarop aangehaakt?

In Europa, waar maar zo’n 16.000 beleidsambtenaren werken, daar waar de Haagse ministeries er zo’n 120.000 tellen, wordt met groenboeken en rapporteurschappen bottum up beleid voor de toekomst voorbereid. Er wordt daar intensief gebruik gemaakt van de kennis die er is bij mensen, die met beide benen in de werkelijkheid staan. Europa wil voor haar 450 miljoen inwoners zichtbaar worden tot op wijkniveau.
Europa stelt zo, als vanzelfsprekend, de burger en zijn toekomst centraal. Dat gebeurt door de gekozen werkwijze en communicatie, maar ook door middel van de inzet van de structuurfondsen. En voor de lange termijn zijn er de afspraken die worden vastgelegd in de grondwet en bijv. in de Lissabon-strategie

Thema (invalshoek) 1: de basis de Europese Grondwet en het Handvest van de Rechten van de Mens.
In de Europese Grondwet, die op uiterst democratisch wijze tot stand is gebracht in de ·Conventie, is ook het Handvest voor de rechten van de mens opgenomen. Hebt u de tekst wel eens gelegd naast onze eigen grondwet? Ook voor onze grondrechten zou de Europese Grondwet een vooruitgang betekenen.
Omdat de behoeften van de mens en zijn leefomstandigheden in het Europese beleid centraal staan kreeg het Comité van de Regio’s een expliciete adviestaak in dezelfde, helaas niet geaccepteerde, Europese grondwet.

Nu zult u vragen wat zijn dan die behoeften van mensen die Europa beter in beeld heeft dan Den Haag?.

Ik probeer het aan de hand van anekdoten uit te leggen.

Als je vergadert temidden van mensen die Freud, Shakespeare , Schubert , of Cordiales worden genoemd, of wanneer je het genoegen hebt samen te werken met de burgemeester van Helsinki of de president uit Teleorman, een arme Roemeense Donauregio, dan krijgt de werkelijkheid in het Nederlandse Huis van Thorbecke een geheel andere dimensie.
En door soms de trein te nemen i.p.v. het vliegtuig wordt de impact van Europa als welvaart en vredesproject alleen maar groter.

In de vergaderzalen wordt, misschien wel omdat iedereen zijn eigen taal spreekt, tastbaar dat mensen Universeel zijn. Er zijn weinig woorden nodig om de wanhoop te begrijpen van een burgemeester in een gebied waar ouderen doodvriezen van de kou. Of waar kinderen ziek zijn van giftig drinkwater.
Ook worden de enorme grote welvaartsverschillen voelbaar. De woorden van een Albanese burgemeester tijdens een conferentie aan het meer van Ohrid/ Macedonie klinken nog steeds in mijn oren. Na een indringende vraag van een Engelse Lord, over de ecologische maatregelen die maar niet getroffen werden aan het Meer van Ohrid Antwoordde de Albaneese Burgemeester, zowel getergd als berustend:
“Meneer wij zijn elke dag opnieuw vooral bezig te overleven.”

Talrijke lokale- regionale bestuurders in Europa zijn dagelijks bezig met primaire menselijke behoeften als schoon water, onderdak, voldoende voedsel en werkgelegenheid maar ook de secundaire behoeften zoals veiligheid.
Het was Maslow die de universele menselijke behoeften ordende in een piramide. Hij stelde daarbij vast, dat eerst aan de lagere behoeften voldaan moet worden, voordat mensen toe kunnen komen aan de vervulling van hogere behoeften zoals sociaal contact en liefde (tertiair ), de behoefte aan aanzien en waardering Quartair en de behoefte aan zelfverwerkelijking de hoogste in rangorde.

Terugdenkend aan mijn ervaringen in de boezem van de nationale overheid kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat daar nu juist de hogere abstractere Maslow behoefte centraal staan.
Mijn indruk is dat de Haagse politiek zich hier steeds meer in zichzelf gekeerd abstraheert en zich vooral laat leiden door efficiency en financiële targets..
Mijn ervaring is dat de lokale overheden en Europa zich laten leiden door kwesties die voortkomen uit de primaire en secundaire behoeften van mensen. Europa en de gemeenten handelen van uit het besef dat “als je niet bestuurd naar behoefte, er ook geen behoefte aan bestuur is”.

De 2e invalshoek om naar de burger en Europa te kijken betreft de communicatie.

2 Met het doel Europa meer zichtbaar te maken kwam er in 2001 een Witboek voor Good Governance Vijf beginselen moesten de burgers weer betrekken bij Europa.
Openheid, participatie, verantwoordingplicht, doeltreffendheid en samenhang.

Margot Walstrom heeft na het nee tegen de grondwet, het falen van de nationale campagnes (Nederland Frankrijk) om het belang van Europa te verduidelijken, plan D gelanceerd (dialoog, democratie en debat ). Het is heel verstandig dat ze niet wacht op de nationale overheden. In een voortgangsverslag over de stand van zaken in de afgesproken reflectieperiode las ik gisteren: de Nederlandse regeringsbijdrage is, in vergelijking met de bijdragen van de andere landen en gelet op de uitkomst van het referendum in Nederland, minimaal te noemen. De bijdrage van Frankrijk spreekt over vele concrete initiatieven om het publieke vertrouwen terug te winnen.

Walstrom beoogt een Copernicaanse revolutie waarmee de relatie van Europa met haar inwoners voor eens en altijd wordt structureel wordt gewijzigd. Haar plan reikt over de nationale overheid heen naar de burgers en de lagere overheden. De lokale en regionale overheid wordt gezien als een intermediair tussen het Europese Parlement en de Europeanen, de leven in stadjes en dorpen.

Helaas door “waan van de dag” omstandigheden, dreigt Europa toch de ver van mijn bed show te blijven.
Daarom nam ik het management en het college van Culemborg mee op werkbezoek naar Brussel. Door de internationale vergadercultuur op te snuiven en met Europarlementariërs te praten, werd de kloof tussen Brussel en Nederland al snel overbrugd. Voor dat je het weet ligt je hart bij Europa, en blijkt dat Den Haag ver weg kan zijn. Het blijft opvallen dat ook na het referendum weinig inzichtelijk nieuws uit Europa in onze media aan de orde komt. Een tv programma als “Brussels netwerk” na het NOS Journaal, in België en Duitsland heel gewoon, zou ook voor Nederland een goed idee zijn.

In onze landelijke kranten zijn er nu voorla interene berichten als:
Pers en politiek spelen kluitjes voetbal, omdat zij in de gunst van het grote publiek proberen te komen. Openheid, samenhang en verantwoordingsplicht zijn ver te zoeken

Het -roepende in de woestijn - gevoel van onze Europarlementariërs en de noodzaak van Plan D van Walstrom wordt daarmee wel bevestigd. Misschien kunnen we van Europa leren hoe de communicatiekloof met de burger te dichten?

Derde invalshoek naar de burger: de structuurfondsen.
3 Met het doel om zichtbaar te zijn in de directe leef en woon en werkomgeving is er structuurfondsgeld rechtstreeks voor bewoners, bedrijven en lagere overheden beschikbaar gesteld. Dit geld is er ter versterking van samenhang en solidariteit in regio’s. Het overbruggen, het naar elkaar toegroeien van de immense verschillen in Europa is het doel.
Uitwisseling van best practices is een uitstekend middel, en zo stortten Ruud en ik ons op verzoek van de Raad van Europa via het CLRAE op de Donau als grensoverschrijdende rivier. We gebruikten ervaring uit het Euregio project ” Zalm weer terug in de Rijn” om de “Steur weer in de Donau” te krijgen. En passant vertelden we overal dat “de zorg voor water bij uitstek, democratie kan en moet bevorderen”. En dat waterkwaliteit een verantwoordelijkheid is voor lokale en regionale overheden, terwijl de waterkwantiteit de zorg voor nationale overheden moet zijn. Zo ontdekten we ook dat niet de kennis en het beleid, maar juist de organisatie en de intermenselijke samenwerking aandacht vraagt. Met Ruuds uitnodiging aan Aida Catana uit Teleorman om in een stageperiode kennis te maken met onze wijze van werken bereikten we twee doelen tegelijk. Allereerst werden er over en weer veel ervaringen uitgewisseld en contacten gelegd maar daarnaast is de relatie vanuit Roemenië met Brussel behoorlijk versterkt en Aida managet een steunpunt dat uiteindelijk de toetreding van Roemenië tot de EU moet begeleiden. De structuurfondsgelden, laat ik verder aan ander sprekers.

Ik hoop u langs de 3 invalshoeken te hebben overtuigd van het feit dat Europa daadwerkelijk de burger centraal stelt!
Terug nu naar de Nederlandse burger in Europa.

De geanimeerde en ook confronterende gesprekken die Ruud en ik voerden, opgeteld bij de uitwisseling van ervaringen met bestuuders in het buitenland, maakten mij rusteloos.
De kloof tussen de burger en onze nationale overheid kwam steeds pregnanter in beeld.

Immers de lagere overheden in Nederland zijn ondanks decentralisatie beloften
meer dan ooit slechts uitvoerders van het Rijksbeleid. (95 % van de taken doen zij in mede bewind en slechts 5% in autonomie.)
Na de afschaffing van de OZB heffen Nederlandse gemeenten nog maar 2% van hun inkomsten zelf. Voor het overige zijn ze afhankelijk van hogere overheden die via bewerkelijke systemen van controle en afrekening meekijken.
(ter vergelijking: in het buitenland genereren gemeenten gemiddeld 25% inkomsten door eigen belastingheffing).
Tel daarbij op het in Europa gehuldigde en gerespecteerde principe van subsidiariteit en ik kan ik niet anders stellen dan dat; “er in Nederland een ongekende centralisatie aan de gang is”. Alle mooie woorden ten spijt. (WMO. Politie,)

Voeg daarbij de universele werkelijkheid dat de burger leeft in zijn leefcirkel, waar hij zowel zijn primaire als ook emotionele en zingeving behoeften vervult, en dat het bestuur er is voor de burger, dan zien we een paradox ontstaan.

Onze nationale overheid vergadert en organiseert op een steeds hoger abstractie niveau.
Maar veel van de wet en regelgeving komt uit Brussel.Toch is er geen sprake van afslanking. Vechten voor overzichtelijke details of verschansen achter toezicht en controle lijkt comfortabeler dan hoofdlijnen uit te zetten.
De lagere overheden hebben door hun intensieve lokale werkzaamheden niet de kracht om zich tegen 120.000 ambtenaren en ook nog zo’n plus 435 ZBO 's, plus de eerste en tweede kamer te weer te stellen. Bovendien klopt de kiezer om de vier jaar op de deur. De nu gedualiseerde raadsleden zijn geen gemakkelijke baas om voor te werken.
Bovendien heeft de gemeente te weinig vrije middelen, doorzettingsmacht en capaciteit om tegemoet te komen aan reële vragen of om slijtage of verbeteringen ter hand te nemen en zo bij te blijven in de kennissamenleving die onze toekomst si of we willen of niet.

De burger, de mensen in hun leefscirkels die in Nederland behoorlijk belasting betalen, voelen zich onbegrepen. Zij voelen dat n wethouder eigenlijk weinig macht heeft, zij zien dat politieke partijen op lokaal niveau weinig verschillen van elkaar. Zij ervaren dat bestuurlijke toezeggingen er door wet en regelgeving soms jaren over doen voordat ze beklijven.

Maar zij vragen zich wel af wat er met hun belastinggeld gebeurt. En ze vinden het gerechtvaardigd om harde eisen te stellen. Zo groeit Nederland steeds verder uit elkaar. Zo worden verantwoordelijken steeds minder grijpbaar. En zo blijven de kranten volstaan met rijpe en groene informatie waardoor we door de bomen het bos niet meer zien.
Daarom de stelling; als je niet bestuur naar behoefte is er geen behoefte aan bestuur.
Direct gevold door een hartekreet; het huis van Thorbecke is uitgewoond, en aan modernisering toe.

Gelukkig hebben Gelderse gemeenten, waterschappen en bedrijven de weg gevonden naar Europa. En Ruuds aanstekelijke openheid en betrokkenheid plus zijn vertrouwen in samenwerking, heeft Gelderland een uitstekende naam opgeleverd tot in verre uithoeken van Europa. En Europa zou zonder zijn niet aflatende ijver waarschijnlijk minder in het hart van de Gelderse beleidsmakers zitten.
Maar de verhouding tussen overheid en burger houdt mij, met dank aan Ruud, nog steeds zo in de greep dat ik er iets mee wil gaan doen. En hoewel vandaag eigenlijk een dag is van afscheid, kan het ook start zijn voor een ingrijpende renovatie van het huis van Thorbecke. Europa mag wat mij betreft superviseren. Het moet echt anders, en het kan anders.
Tot slot:
Ruud, door jou niet aflatend enthousiasme voor mensen, hun historie en hun omgeving ben jij een uitstekende ambassadeur zowel voor Gelderland als voor Europa geweest. Het was een genoegen met je te mogen werken. Bedankt.    

LnkElOecv8 Toegevoegd op: 03-07-2013 09:32:31
Your's is the inleltigent approach to this issue.
Anil
IINfTbFS Toegevoegd op: 02-07-2013 18:06:53
k.tromokrath an thelete na katene kapoia pio sovari douleia tha sas elega na exete ena eikoniko poso tn 500 euro k ta mats pou proteinete na grafete poso ta paizete kai na vlepoun oi anagnwstes ean to prosimo einai thetiko h arnhtiko http://fmrghaflrs.com [url=http://ccagfgrdaz.com]ccagfgrdaz[/url] [link=http://vkthudv.com]vkthudv[/link]
Jodi
zRPn7m1OIc Toegevoegd op: 02-07-2013 06:17:25
Laptop batteries are prtety much a consumable item, whether or not they get much use. That said, they are good to have as an Uninterruptible Power Supply
Hanka
21 Toegevoegd op: 29-06-2013 14:29:51
Gianni, vlepo ti fotografia kai mou rxete mia madaintna sto myalo poios keratas to eftiaxe,steno to forema soukai de xorei i xera mouna piasei ta vyzia sou, Kali epityxia stoys paiktes Xairetismous apo Kina Gianniiiiiii
Kathy
VDDRW7xGm Toegevoegd op: 29-06-2013 03:37:13
Good to see a taenlt at work. I can't match that.
Oranuch
Titel: *
Naam: *
E-mailadres: *
Uw reactie:
Anti-Spam protectie
Type deze code over a.u.b.:
*