Deprecated: Function split() is deprecated in /home/pbrf218564/domains/newkindofpolicy.nl/public_html/config.inc.php on line 20
New Kind of Policy - Adviseur voor functionele beleidsprocessen in de 21e eeuw

Laurens Landeweerd: Mijn naam is Eerste Viool.( NRC NEXT 1-12-2006)

bron: Laurens Landeweerd is als filosoof verbonden aan de Universiteit van Maastricht en de Universiteit van Sheffield.

 

Rita Verdonk: eenzaam maar niet alleen.

Nrc Kopte:Mijn naam is Eerste Viool.Nummer 2 van de VVd streeft naar macht omwille van de macht
De afgelopen paar dagen heeft Nederland getuige mogen zijn van nieuw gemorrel in de partijtop van de VVD. Aanleiding was de persconferentie die Rita Verdonk gaf voor caféplein XIX. In deze persconferentie gaf ze dan wel aan loyaal te zijn aan de keuze voor Mark Rutte, maar de wijze waarop ze dit deed liet er geen twijfel over bestaan dat ze het daarmee hartgrondig oneens was. Gedurende de korte maar hevige strijd werden de VVD- coryfeeën Bolkestein en Wiegel in één vloeiende beweging met de ene hand uit de lompenmand gehaald en er zonder al te veel omhaal met de andere weer ingestopt. De crisis lijkt bezworen.
In eerste instantie leken de woorden van Verdonk reëel. Het is in Nederland nog nooit voorgekomen dat een tweede man meer voorkeursstemmen krijgt dan de partijleider. De burger is de holle woorden van de nieuwe generatie in Den Haag zat, het type politicus van wie je kunt zien dat ze voor de spiegel hebben staan oefenen. Als zo’n groot deel van de achterban haar liever dan Rutte het partijleiderschap ziet bekleden, dan kun je het niet maken om de haar zo typerende politieke lijn te verwaarlozen. Dit zou een misrepresentatie van de achterban van de VVD inhouden, en daarom zou de partijtop ze er verkeerd aan doen vast te houden aan de voorkeur voor Rutte.
Bij nader inzien kun je die top echter nauwelijks ongelijk geven. De strategie van het campagneteam van Verdonk stond haaks op de door Rutte en de rest van de partij uitgezette campagnelijn. Ze gaf dan wel lippendienst aan de partijtop, maar ze legde zich feitelijk niet neer bij het leiderschap van Rutte. Ze trok het nieuws zo veel mogelijk naar zichzelf, en presenteerde zich zonder overleg als vice-premierschap.
Het heeft er daardoor veel van weg dat de gehele VVD tweede viool mag spelen bij de Al-aanwezigheid van Rita Verdonk. Zoals men ooit de vraag ‘wat kan de mensheid doen voor de vooruitgang van wetenschap’ verving door de vraag ‘wat kan de vooruitgang van de wetenschap doen voor de mensheid?’, zo vervangt Rita Verdonk de vraag ‘wat kan mijn politieke ambitie voor het land betekenen’ door de vraag ‘wat kan het land voor mijn politieke ambitie betekenen’. En Nederland trapt daarin. Zij heeft immers een betere cursus spreken in het openbaar gevolgd.
Het probleem met Verdonk is dat zij, evenals een ander populistisch fenomeen van een paar jaar geleden, politicus wil zijn omdat zij het verdient politicus te zijn. Ze geeft er ongegeneerd blijk van dat het haar gaat om macht omwille van de macht, zoals het haar ook gaat om regels omwille van regels. Het feit dat zij over zichzelf spreekt in de derde persoon schrijft wat dit aangaat al boekdelen. Ze spreekt van de lijn Verdonk, zoals Caesar zichzelf in zijn autobiografie ook ‘Caesar’ noemde. Een lidwoord ervoor en je bent pas werkelijk op het niveau van arrogante dat door Verdonk wordt tentoongespreid.
Door geen eenmansfractie te beginnen heeft Verdonk een paradoxale keuze gemaakt; ze betoont loyaliteit aan de VVD op expliciet pragmatische gronden, en blijft vasthouden aan haar eigen lijn. Dit kan onmogelijk iets anders dan een tactische zet zijn. Het lijkt er daarom op dat ze bij de verkiezingen voor de provinciale staten in 2007 nogmaals zal proberen het partijleiderschap voor zich op te eisen, zeker als de VVD verder verlies lijdt. Lukt dat niet, dan kan ze, in tegenstelling tot Wilders, zonder gezichtsverlies haar eigen eenmanstoko kunnen starten. Het geeft dus te denken of de VVD groot genoeg is om het almaar uitdijende Ego van Verdonk te omvatten, maar het is zelfs de vraag of Nederland daar groot genoeg is. Met het woordvoerderschap lantaarnpalenbeleid zal ze in ieder geval niet tevreden zijn.

Laurens Landeweerd is als filosoof verbonden aan de Universiteit van Maastricht en de Universiteit van Sheffield (alwaar hij momenteel verblijft in verband met een academische uitwisseling). In die hoedanigheid houdt hij zich bezig met verschillende projecten rond de grondslagen van de ethiek en het probleem van de identiteit in de filosofie en de medische biologie (menselijke genetica in het bijzonder). Hiernaast is hij betrokken bij verschillende Europese projecten met betrekking tot de integratie van wetenschap en samenleving. Tevens is hij betrokken bij een Nederlandse denktank over politiek en bestuurlijke vernieuwing.
Titel: *
Naam: *
E-mailadres: *
Uw reactie:
Anti-Spam protectie
Type deze code over a.u.b.:
*